Moje spotkania ze Skanią
0.00 Średnia ocena—0 Głosów
Książka jest napisana sugestywnie z pozycji emigrantki, która nigdy nie może zaakceptować tego faktu, iż stała się emigrantką i nadal utrzymuje się w mniemaniu, że jej pobyt za granicą jest tymczasowy. Rola turystki bardziej ją satysfakcjonuje, ułatwia duchowe poczucie łączności z krajem rodzinnym i bardziej niezależne spojrzenie na otaczającą rzeczywistość. Nie ułatwia to natomiast procesu adaptacji z krajem, w którym się znalazła. Co gorsza, nie ma zamiaru czegokolwiek zmieniać ani czynić jakichkolwiek wysiłków w tym kierunku. To bardzo brzydko z jej strony, bo wiele zawdzięcza nowemu krajowi. Ale na upór nie ma lekarstwa.
