Zwał

Utrzymana w formie codziennych zapisków opowieść o losach
młodego pracownika w dziale obsługi klienta wielkiego
zagranicznego banku to namiętny monolog przeciwko światu
wielkich korporacji i ludzkim trybikom, przeciwko upokorzeniu i
uprzedmiotowieniu. Jej bohaterami są ludzie, którzy stali się
towarem na rynku pracy, pionkami w niezrozumiałej grze,
oszalałymi uczestnikami wyścigu szczurów, znajdującymi
wytchnienie tylko w jałowych weekendowych rozrywkach. To
brutalna i ostra, pełna zjadliwego humoru opowieść o hipokryzji i
cynizmie, frustracji i pogardzie, wyobcowaniu i wielkiej samotności.
Sławomir Shuty rejestruje w swojej powieści wiele współczesnych
języków: marketingową nowomowę i biurowe small-talks, slang
czatów internetowych, reklamowych sloganów, mowę ulicy i
prasowych brukowców, oficjalny pusty język sukcesu i szaleńczy,
rozpaczliwy bełkot odrzuconych.